سیالان

قله کی 2 ( K2 )   دومین کوه مرتفع دنیا ، در قسمت شمالی کشور پاکستان و هم مرز با کشور چین و در منطقه قراقروم در هیمالیا به ارتفاع قله ی آن 8611 متر واقع شده است.
با نام مستعارش یعنی "کوهستان وحشی" مشهور است. شهرت آن به این خاطر است که از هر 4 نفری که قصد صعود به این قله را داشته اند، 1 نفر جان باخته است. پس از قله آناپورنا، کی 2 دومین کوه مرگبار جهان است، اورست خواهر بزرگ کی 2 خوانده می شود و تاکنون در زمستان صعود نشده است.

کوه K2 این هرم بزرگ بی شک سرسختترین قله ۸۰۰۰ متری است که هدف غایی بسیاری از کوهنوردان است. قله کی 2 این هرم غول آسا، برجی است تنها واقع در منطقه قراقروم پاکستان و در راس یخچال بالترو قرار دارد. این قله در مرز پاکستان و چین در منطقه کاراکورام قرار دارد. ارتفاع بلند این کوه و قرار داشتن آن در عرض شمالی ۳۵ درجه موجب شده تا کی۲ دارای آب و هوایی متمایز از سایر کوههای قراقروم باشد، از این رو قله ای از سنگ پوشیده از یخ و برف با ۶ یال مخوف است.

K2 یا چوگوری (خدای کوهستانها به زبان محلی) یکی از مرگ آور ترین قله های جهان به علت عظمت آن و تلاشهای ناموفق بسیار در صعود به این قله به قاتل نیز معروف است.این کوهستان تا ارتفاع حدود 6000 متری کوهستانی صخره ای است و بعد از آن به اقیانوسی از برف تبدیل می شود.

تاریخچه صعود به قله K2

• در ۱۸۵۶ برای نخستین بار توماس مونت گومری که یک کاوشگر بود. مونت گومری بدون داشتن اطلاعاتی دقیق از نام کوههای منطقه قلل رفیع آنرا به نامهای قراقروم ۱ تا ۷ نامگذاری کرد، و نام کی۱ تا کی ۷ را برآنها نهاد که برگرفته از حرف اول karakoram بود. اما بعدها تنها نام کی ۲ به عنوان تنها کوه مرتفعی که یک مونت گومری آنرا نامگذاری کرده بود بر روی دومین قله بلند جهان باقی ماند و سایر  قله‌ها کی۱، کی۳ ، کی۴ و کی۵ نام‌گذاری شدند. اما در نهایت به نام‌های گاشربروم و برود پیک و گاشربروم ۲ و گاشربروم ۱ تغییر نام دادند.
• اولین تلاش جدی در سال 1902 یک گروه شش نفره از کوهنوردان اروپایی به رهبری اسکار اکنستین (Oscar Eckenstein) و آلیستر کروالی (Aleister Crowley ) برای فتح K2 رهسپار شدند. با رسیدن به پایین قله، تلاش خود برای صعود مستقیم از جنوب به سمت یال جنوب شرقی را آغاز کردند، اما به این نتیجه رسیدند که صعود از یال شمال شرقی آسان‌تر خواهد بود. چندین بار تلاش بدون موفقیت انجام شد و آنان توانستند، سرانجام تنها تا ارتفاع 6525 متری صعود کنند.
• هیت ایتالیایی به سرپرستی لوئیجی آمودئو  راه قابل صعود یعنی مسیر جنوب شرقی در سال 1909 به K2 پیدا کرد. از آن تیم دوک ابروزی تا ارتفاع ۶۲۵۰ متری یال جنوب شرقی صعود نمود. پس از این تلاش این مسیر بنام یال ابروزی شناخته شد. ویکتور سلا عکاس این تیم، عکسی از کوه انداخت که بی شک قدیمی ترین عکس کی۲ به شمار می رود که همچنان موجود است.
• در سال 1938 تیمی آمریکایی به سرپرستی دکتر چارلز هوستون فیزیکدان و کوهنورد آمریکایی روانه K2 شدند. هوستون دو سال پیش از آن صعودی موفقیت‌آمیز به ناندادوی داشت. آنان توانستند تا ارتفاع ۷۹۲۵ متری کوه بالا رود.
• در سال 1939 تیم دیگری از آمریکا به رهبری فریتز ویسنر رکورد ارتفاع جدیدی ثبت کرد. آنها تا ۸۳۸۲ متری کوه از مسیر یال ابروزی بالا رفتند، که بعد از صعود نورتون تا ارتفاع ۸۵۷۰ متری جبهه شمالی اورست در سال ۱۹۲۴ بلندترین ارتفاع صعود شده توسط انسان بود.
  دودلی وولف، پاشانگ کیلولی، پاشانگ کیتار و پینتسو برای همیشه در K2 باقی ماندند؛ آنان نخستین قربانیان خدای کوهستان دومین قله بلند جهان بودند. تلاش دوم آمریکایی‌ها برای صعود به K2 با یک تراژدی پایان یافت. گروه تحت انتقادات شدیدی از انگلیس و‌ آمریکا قرار گرفت و ویسنر به سختی از خود دفاع کرد. پاشانگ کیکولی، یکی از بهترین شرپاهایی بود که می‌توان او را با یکی از بهترین شرپاهای جهان؛ یعنی تنرینگ نورگای مقایسه کرد.
• در 1953 تیمی 7 نفره به سرپرستی دکتر چارلز هوستون توانست تا ارتفاع ۷۵۰۰متری کوه بالا رود. اما خرابی هوا و وخامت حال گیکلی، یکی از اعضای جوان تیم که به ارتفاع زدگی شدید دچار شده بود موجب شد تا آنها راه بازگشت را پیش گیرند. هنگام بازگشت و پائین آوردن گیکلی، ۵ عضو تیم بدلیل شیب تند مسیر سقوط کردند، اما کارگاه مستحکمی که پت شوئینگ برپا نموده بود مانع از سقوط بیشتر آنها به اعماق دره های کی۲ گردید اما لحظاتی بعد بهمن گیلکی را با خود به اعماق دره ها برد تا تیم ناکام به پائین باز گردد. سومین تلاش آمریکایی‌ها نیز نزدیک به موفقیت بود؛ اما باز هم بدست نیامد.

گفتی است که تاکنون تلاشهای زیادی برای صعود زمستانه این قله صورت گرفته است ولی متاسفانه کسی تاکنون موفق به صعود آن در زمستان نشده است. آخرین تلاش در سال 2012 توسط یک گروه روسی انجام گرفت که با شکست روبرو شد.

یال شمالی K2 که در جبهه چین واقع شده و خطرناکترین مسیر صعود می باشد که در سال 2011 فتح شد. عکس از نشنال جئوگرافیک

 جبهه جنوبی در سمت پاکستان واقع شده که دارای ۶ مسیر صعود است. مسیر A یال غربی صعود در سال 1981 ؛ مسیر B جبهه غربی ، مسیر C پیلار جنوب غربی یا معروف به مسیر جادویی که بسیار فنی و دشوار است ؛ مسیر D (خطرناکترین مسیر در جبهه پاکستان) معروف به مسیر لهستانی ها که جرزی کوکوشکا به همراه همنورد خود پیوترووسکی آن راصعودکردند، که پیوترووسکی در هنگام فرود کشته شد. مسنر این مسیر را "مسیر خود کشی" نامیده. بعد از تلاش آنان دیگرهیچ تلاشی بر روی این مسیر صورت نگرفت. مسیر E جنوب - آبروزی Abruzzi ؛ مسیر F به مسیر ابروزی Abruzzi معروف بوده که بیشترین صعود ها از این مسیر می باشد.

زمان صعود

ماه ژوئن، جولای، آگوست ( خرداد، تیر، امرداد) بهترین زمان صعود این قله است ولی بدلیل شرایط آب و هوای ویژه و طوفانی این قله حتی در بعضی سالهای هیچ صعود نداشته است. زمان لازم برای صعود عادی حدود 3 هفته می باشد.

نکته پایانی

صعود به کی ۲ یک هدف ارزشمند و بزرگ در کوهنوردی است، یکی از فنی ترین قله های  8000 متری که بیشتر مسیر شیب ۴۵ درجه و در اکثر نقاط کوه آنرا نیازمند ثابت گذاری کرده. نیاز به ۲۵۰۰ متر طناب در جبهه جنوبی و ۵۰۰۰ متر در جبهه شمالی باعث شده تا اغلب تیمها به قصد صعود سبکبار به کوه بیایند و از طرفی عدم فعالیت باربرهای توانمند ارتفاع بر روی این کوه موجب می شود تا خود کوهنوردان مجبور به آماده کردن مسیر شوند و این امر بر خطرات صعود افزوده است، 200 متر پایانی قله دشوارترین قسمت صعود باشد آنهم در ارتفاع 8000 متری و کمبود اکسیژن.

اورست در برابر «K2» تنها یک تفریح است. "رینهولد مسنر"